نام:محمدفاضل شوکتی
تاریخ تولد:1345
جنسیت:مرد - متاهل
محل سکونت:ایران - آذر بایجانغربی
درباره من:چرا می‌نویسم؟
نوشتن، برای هر انسان، آیینه‌ای‌ست از آن‌چه هست و آن‌چه نیست؛ از آن‌چه دارد و آن‌چه در حسرتِ داشتنِ آن می‌سوزد.
اما برای من، خودِ نوشتن، و مهم‌تر از آن، «برای که نوشتن» و «چرا نوشتن»، به معمایی بدل شده است؛
زیرا نه آن‌چنان می‌دانم که باید، و نه آن‌گونه می‌اندیشم که شاید.
با این‌همه، نوشتن برای من نوعی عشق است؛ عشقی از سنخ خاموش‌ترین نجواها.
وقتی واژه‌ها بر کاغذ جاری می‌شوند، دلم آرام می‌گیرد، چون قلم، امین‌ترین همراهِ من است و کاغذ، وفادارترین شنونده.
نوشتن، عادتی‌ست از جنس دل. جریانی‌ست بی‌ادعا که واژه‌ها در آن بی‌هیچ تکلّف و تصنّعی، از درون می‌جوشند و به بیرون می‌ریزند.
شروع این مسیر برای من با وبلاگی در پرشین‌بلاگ بود؛
جایی که قرار بود ناشناس باشیم، اما آزاد بنویسیم.
پس از آن، در فیس‌بوک نوشتن را ادامه دادم، رسمی‌تر و عمومی‌تر. و اکنون، اینجا ایستاده‌ام، در ایستگاهی دیگر از مسیرِ نوشتن.
با گذشت زمان، دلایل نوشتن برایم تغییر کردند.
آن‌چه روزگاری تنها روزنوشت و خاطره‌ای ساده بود، رفته‌رفته رنگی دیگر گرفت؛
تفکر در نوشته‌هایم رسوخ کرد، و ذهنم در سطرهایم جان گرفت.
نوشتن، برایم تبدیل شد به آیینی اندیشگرا، به تمرینی برای تماشای خود، برای رصدِ تحولِ ذهن و جان در گذر ایام.
دیگر تنها دل‌نوشته نبود؛ نوشتن شد نوعی التزام، وظیفه‌ای از سرِ درک، نه اجبار.
نوشتن برایم همچون جرعه‌ای چای گرم و تلخ است، در زمستانی سرد؛
گرم‌کننده‌ی روح، و تلخ اما بیدارکننده‌ی اندیشه.
نوشته‌هایم را دوست دارم؛ همان‌گونه که باغبان، گل‌هایش را می‌بوید، و والد، فرزندش را در آغوش می‌گیرد.
می‌نویسم، چون قلبم سرشار است از گفته‌هایی که زبان از بیان آن‌ها عاجز است.
می‌نویسم، چون لحنم گاهی تلخ است و واژه‌ها در گفتار، آن‌گونه که باید، نمی‌درخشند.
می‌نویسم، زیرا نوشتن را نه به قصدِ گفتن، بلکه برای «شدن» دوست دارم.
می‌نویسم، چون می‌ترسم در هیاهوی روزمرگی، فراموش شوم؛
چون نوشتن، مرا با خودم، با آن‌که هستم و آن‌که می‌خواهم باشم، روبه‌رو می‌کند.
می‌نویسم، چون گاهی باید با کسی حرف بزنم؛ و این «کسی»، شاید همان ذهنِ ناشناخته‌ای‌ست که از درون من می‌جوشد و با من سخن می‌گوید.
می‌نویسم، چون در درونم داستانی نهفته است که باید گفته شود.
می‌نویسم، چون نوشتن، برایم همان ضرورتِ نفس کشیدن است.
و بنابراین...
باید نوشت، باید نوشت، و باز هم باید نوشت.
محمدفاضل-شوکتی(مدیروبلاگ زمزیران)
ایمیل:fazel.shokati@yahoo.com
تلفن:09333440566
تحصیلات:کارشناسی ارشد - مدیریت،حقوق
محل تحصیل:ارومیه
شغل:کارمند،مدرس
محل کار:ایران
مهارتها:تدریس و کار
علایق:گردشگری،کوه نوردی،
فعالیتهای اجتماعی:ندارد
کتب مورد علاقه:مدیریتی
فیلم و سریال:مستند
موسیقی:اصیل،کلاسیک
ورزش مورد علاقه:کوه نوردی،شنا